Produkty

HDF, MDF, LDF – czym się różnią?

Fot:Masonite.

HDF, MDF, LDF – czym się różnią?

Twarde płyty pilśniowe różnią się gęstością i na tej podstawie dzieli się je na trzy kategorie:

LDF (Low Density Fiberboard) – gęstość od 450 do 650 kg/m3

MDF (Medium Density Fiberboard) – gęstość od 650 do 850 kg/ m3

HDF (High Density Fiberboard) – gęstość powyżej 850 kg/ m3

Obecnie wytwarza się wysokozagęszczone płyty HDF, bardziej nowoczesne niż pierwotnie produkowana twarda płyta pilśniowa. Tłoczone płyty drzwiowe HDF wytwarzane są w specjalnym procesie produkcyjnym. Zrębki drewna rozcierane są na włókna, które zaprawia się żywicą, suszy i formuje w ciągłą matę. Mata jest cięta na arkusze, a następnie wytłaczana w wysokiej temperaturze i pod dużym ciśnieniem. W ten sposób powstaje płyta o ogromnej gęstości, aż o 50% większej od litego drewna. Płyty mają tylko 3,2 mm grubości, lecz dzięki tłoczeniu uzyskują wyjątkową twardość.

Płyty o niższej gęstości stosowane są głownie do produkcji mebli. Z MDF-u produkuje się na przykład drzwiczki do szafek kuchennych.

HDF jako materiał o najwyższej gęstości i wytrzymałości stosowany jest w miejscach wymagających solidniejszej konstrukcji. Z twardych płyt HDF produkowane są panele podłogowe, a także drzwi wewnętrzne. Niestety tylko niektórzy producenci drzwi stosują płyty wykonane z HDF, duża część używa płyt MDF o niższej gęstości, a co za tym idzie o wiele mniej wytrzymałych.

Z tego powodu firma Masonite wprowadziła oznaczanie swoich wyrobów, tak aby indywidualny klient mógł rozpoznać drzwi wykonane z najwyższej jakości płyt. W lewym dolnym rogu drzwi produkowanych z płyty Masonite wytłoczony jest mały znak M.